Чернышевскийге

11 января 2018

Бір масқара уақиғаны
Еске алсам, шошыр жаным.
Айтуға тіл ұялады,
Айтсам, қайнар зығырданым.
Ортасында өткен ғасыр,
Алаңында Петербургтың
Түсі суық бір ағаш тұр.
Тартып көзін өткен жұрттың…
Әлдекімдер келеді алып
Сол ағашқа бір адамды.
Ерсіл-қарсыл өткен халық
Аң-таң болып тұра қалды.
Таңды әкеліп әлгі адамды
Қабыстырып қара ағашқа,
Масқаралап қысым салды
Көзің қимас қыршын жасқа.
Жендеттері жауыздықтың
Жауап берер кейін не деп?
Жазығы жоқ жас жігіттің
Түкіреді бетіне кеп.
Христосын қасына ертіп,
Сықылданып мүңкір-нәңкір,
Поптар тағы келді жетіп,
Туғызбаққа заман ақыр!
Қанды ағашқа тұр таңулы,
Тұр ұлы адам- тұр ақыл ой,
Тұр халықтың адал ұлы,
Тұр ұды адам-тұр ақыл,ой,
Қанды алаңға толған халық
Қайтып төзсін мұндай күйге?!
Кетті толқып ызаланып
Бүкіл Россия, бүкіл дүние.
Тұс-тұс жақтан шықты дауыс,
Ызаланған қаhарлы үн.
Нажағайдай тиді қарғыс
Қалтыратты патша тағын.
О,сүйікті Чернышевский,
Жауыздардан не көрмедің,
Сонда-дағы сен өлмедің,
Қайтарылды сенің кегің!
Қанды ағаш сені таңған
Болды талқан, қалды адыра,
Орнына оның мрамордан
Саған арнап соқтық мұра.
Горький
Горький — күн,
заманына нұрын төккен,
Горький – гүл,
гүлдендіре ұрық сепкен,
Горький – үн,
жер шарына еркін жеткен.
Горький – жыр,
тәнді сүйіп, жан тербеткен.
Горький – от,
кекке өрлеген қызыл жалын!
Горький – оқ,
өңменінен атқан жауын!
Горький – сел,
тас талқандап аққан ағын!
Горький – ер,
таң жолына тапқан табын!
Горький – ол
«дауылпаз» боп дауылдатқан,
Жауына
жасын тастап,жауындатқан,
Сескенбей
төніп тұрған қара бұлттан,
Дауылпаз
қайсар, қайтпас
қанат қаққан.
Горький – ол
заманының тілі болған,
Табының
таусылмайтын жыры болған,
Ойы- аспан,
кеуде- сарай- алтын толған,
Алтынын
өз табына берген қолдан.
Сол Горький,
міне, бүгін жұмды көзін.
Жүрекке
«Өлді…» деген жетті сезім.
Бірақ та!
Тәні өлді… өзі өлген жоқ.
Мәңгі өлмес –
берді бізге асыл сөзін!
Горькийдің
күші – табым білегінде!
Горькийдің
ісі – табым тілегінде!
Сезімі –
миллионның сезімінде,
Сөздері –
ұлы заман жүрегінде!
Тән тозбақ,
қан суалмақ – өмір заңы!
Мәңгі өлмей
тұра алады кімнің жаны!
Тарихта
мәңгі өшпес сыр қалдырған –
Горькийдей
тап ұлының не арманы.


Бөлісіңіз:


Qasym.kz - ©2011-2018; 2017 жылдың 10 наурызында ҚР Ақпарат және коммуникация министрлігінің №16388-ИА куәлігі берілген.
Яндекс.Метрика